Storythai

เรย์..เค้าตัดผมแล้ว...สาบานว่าตัดแล้ว-*-

จะเอาแบบเมะในเมซเซนเจอร์ แต่มันไม่เห็นจะเหมือนเลย - -*

เห็นหน้าปกฟิกแล้วมีกำลังใจขึ้นเยอะ ตอนนี้ก็เลยไฟแรง ว่างเป็นแต่งอยู่ตลอดเวลา

ใกล้รวมเล่มแล้ว อ๊ากกก อยากเห็นหนังสือของตัวเองเร็วๆจัง

ก็เท่ากับตอนนี้เรามีหนังสือของตัวเอง 4 เล่มแล้ว

Brother – Yakuza - Love sexual – Badcoz

กำลังจะมี EroMantic อีก 2 เล่ม

ส่วนBecause เหลืออีก 5 ตอนจบแล้วก็จะได้รวมเล่มอีก

ถึงคนอ่านจะไม่ได้มากมาย แต่ก็มีความสุขชะมัด T^T

เวลาที่คนไม่ได้เรื่องไม่ได้ราวสามารถทำอะไรออกมาเป็นชิ้นเป็นอันเนี่ย....ภูมิใจจังเลยน๊า

พ่อเองก็ภูมิใจด้วยเหมือนกัน ถึงจะไม่ได้แสดงออกก็เถอะ

เอาล่ะ....พยายามต่อไป

เดือนหน้าจะไปทำพาสปอตร์ เดือนกันยาขอวีซ่า หลังจากนั้นก็มานั่งลุ้นกันตัวกิ่ว

เมืองไทยน่าอยู่ก็จริง..แต่ตอนนี้ไม่อยากอยู่แล้วล่ะ

ถ้าวีซ่าผ่านแล้วไม่มีปัญหาอะไร.....จะไม่กลับมาไทยแล้วล่ะ

แต่ถ้าวีซ่าไม่ผ่านก็ไม่เป็นไร..เข้าใจว่าชีวิตจริงมันไม่ได้หวานชื่นรื่มรมณ์เหมือนนิยาย

ถึงญาติผมจะเป็นคนญี่ปุ่นแถมยังใช้สัญชาติญี่ปุ่นแต่ก็ยังอดหวั่นใจไม่ได้

ประเทศญี่ปุ่นเนี่ย...หินสุดแล้วกับการไปชีวิตอยู่ในประเทศเค้า ไม่นับค่าครองชีพที่แพงหูฉี่

หนีไม่พ้นปัญหาการขอวีซ่ายากยิ่งโดยเฉพาะผู้หญิงไทย(ถึงผมจะไม่เหมือนหญิงแล้วก็เหอะ-*-)

ผู้หญิงไทยรุ่นก่อนๆ...ไปทำงามหน้าไว้ในประเทศเค้าเยอะ ความซวยจึงตกมาสู่คนรุ่นหลัง-*-

แต่ก็เอาเถอะ

ถ้าเกิดว่าไปไม่ได้... วีซ่าไม่ผ่าน...บลาๆที่อาจจะทำให้อดไปและไม่ได้ไปใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่นั่น

อาจจะต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่กว่าจะได้อยู่ด้วยกันแต่ก็ต้องอดทนรอต่อไป..แล้วก็ต้องทนให้ได้ด้วย

ถึงอาจจะต้องยืดระยะเวลาที่จะได้อยู่ด้วยกันออกไปอีก...แต่ก็รอได้ใช่มั๊ยล่ะ...

ยังไงก็ต้องได้อยู่ด้วยกัน...จะช้าจะเร็วก็เท่านั้นเอง

เดือนที่แล้วปล่อยเนื้อปล่อยตัวมากๆ วันๆเอาแต่นั่งหัวฟูอยู่หน้าคอม

เวลาเหนื่อยมากๆก็กระโดดลงเตียงนอนน้ำท่าไม่เคยได้อาบ-*-

จากไอ้หน้าที่ไม่เค้ยยไม่เคยเป็นสิวตอนนี้มันผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด(จากความโสมม)

ดังนั้นช่วงนี้ไม่ได้ยุ่งอะไรเท่าไหร่ก็เลยหันมาใส่ใจตัวเองมากขึ้น

ตอนนี้สิวหายล่ะ เหลือแต่รอยแผลเป็นทิ้งไว้ให้จดจำ

กำลังพยายามหาครีมโบ๊ะให้มันหายไปอยู่

ไม่ได้ห่วงลุค...แต่ช่วงที่ผ่านมาหักโหมจนโทรมทั้งใบหน้าและร่างกาย

นานๆทีผ่อนคลายด้วยการหันมาใส่ใจตัวเองบ้างก็ดีเหมือนกัน

จะให้หน้าเกรอะกรังไม่ได้ ...เดี๋ยวอดไปเที่ยวโฮสคลับที่ญี่ปุ่น(เกี่ยวมั๊ยเนี่ย 5555+)

วันเสาร์จะไปหาเรย์ ได้เจอกันอีกแล้วนะไอ้แก่ ฮ่าๆ ต้องรีบโบ๊ะหน้าให้ขาวผ่อง

เรย์จะพาไปเปิดตัวกับญาติๆ ก๊ากกกก

เรย์ๆ...เค้ามีอะไรจะบอก

完全僕は君に首つたけさ

僕は君にとつてたった一つだけの

(เป็นอะไรมากมั๊ยกับประโยคนี้ ฮ่าๆ)

เมทจะ...โคอิชี่โยะ!!!

เรย์..เค้าตัดผมแล้ว...สาบานว่าตัดแล้ว-*-

จะเอาแบบเมะในเมซเซนเจอร์ แต่มันไม่เห็นจะเหมือนเลย - -*

เห็นหน้าปกฟิกแล้วมีกำลังใจขึ้นเยอะ ตอนนี้ก็เลยไฟแรง ว่างเป็นแต่งอยู่ตลอดเวลา

ใกล้รวมเล่มแล้ว อ๊ากกก อยากเห็นหนังสือของตัวเองเร็วๆจัง

ก็เท่ากับตอนนี้เรามีหนังสือของตัวเอง 4 เล่มแล้ว

Brother – Yakuza - Love sexual – Badcoz

กำลังจะมี EroMantic อีก 2 เล่ม

ส่วนBecause เหลืออีก 5 ตอนจบแล้วก็จะได้รวมเล่มอีก

ถึงคนอ่านจะไม่ได้มากมาย แต่ก็มีความสุขชะมัด T^T

เวลาที่คนไม่ได้เรื่องไม่ได้ราวสามารถทำอะไรออกมาเป็นชิ้นเป็นอันเนี่ย....ภูมิใจจังเลยน๊า

พ่อเองก็ภูมิใจด้วยเหมือนกัน ถึงจะไม่ได้แสดงออกก็เถอะ

เอาล่ะ....พยายามต่อไป

เดือนหน้าจะไปทำพาสปอตร์ เดือนกันยาขอวีซ่า หลังจากนั้นก็มานั่งลุ้นกันตัวกิ่ว

เมืองไทยน่าอยู่ก็จริง..แต่ตอนนี้ไม่อยากอยู่แล้วล่ะ

ถ้าวีซ่าผ่านแล้วไม่มีปัญหาอะไร.....จะไม่กลับมาไทยแล้วล่ะ

แต่ถ้าวีซ่าไม่ผ่านก็ไม่เป็นไร..เข้าใจว่าชีวิตจริงมันไม่ได้หวานชื่นรื่มรมณ์เหมือนนิยาย

ถึงญาติผมจะเป็นคนญี่ปุ่นแถมยังใช้สัญชาติญี่ปุ่นแต่ก็ยังอดหวั่นใจไม่ได้

ประเทศญี่ปุ่นเนี่ย...หินสุดแล้วกับการไปชีวิตอยู่ในประเทศเค้า ไม่นับค่าครองชีพที่แพงหูฉี่

หนีไม่พ้นปัญหาการขอวีซ่ายากยิ่งโดยเฉพาะผู้หญิงไทย(ถึงผมจะไม่เหมือนหญิงแล้วก็เหอะ-*-)

ผู้หญิงไทยรุ่นก่อนๆ...ไปทำงามหน้าไว้ในประเทศเค้าเยอะ ความซวยจึงตกมาสู่คนรุ่นหลัง-*-

แต่ก็เอาเถอะ

ถ้าเกิดว่าไปไม่ได้... วีซ่าไม่ผ่าน...บลาๆที่อาจจะทำให้อดไปและไม่ได้ไปใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่นั่น

อาจจะต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่กว่าจะได้อยู่ด้วยกันแต่ก็ต้องอดทนรอต่อไป..แล้วก็ต้องทนให้ได้ด้วย

ถึงอาจจะต้องยืดระยะเวลาที่จะได้อยู่ด้วยกันออกไปอีก...แต่ก็รอได้ใช่มั๊ยล่ะ...

ยังไงก็ต้องได้อยู่ด้วยกัน...จะช้าจะเร็วก็เท่านั้นเอง

เดือนที่แล้วปล่อยเนื้อปล่อยตัวมากๆ วันๆเอาแต่นั่งหัวฟูอยู่หน้าคอม

เวลาเหนื่อยมากๆก็กระโดดลงเตียงนอนน้ำท่าไม่เคยได้อาบ-*-

จากไอ้หน้าที่ไม่เค้ยยไม่เคยเป็นสิวตอนนี้มันผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด(จากความโสมม)

ดังนั้นช่วงนี้ไม่ได้ยุ่งอะไรเท่าไหร่ก็เลยหันมาใส่ใจตัวเองมากขึ้น

ตอนนี้สิวหายล่ะ เหลือแต่รอยแผลเป็นทิ้งไว้ให้จดจำ

กำลังพยายามหาครีมโบ๊ะให้มันหายไปอยู่

ไม่ได้ห่วงลุค...แต่ช่วงที่ผ่านมาหักโหมจนโทรมทั้งใบหน้าและร่างกาย

นานๆทีผ่อนคลายด้วยการหันมาใส่ใจตัวเองบ้างก็ดีเหมือนกัน

จะให้หน้าเกรอะกรังไม่ได้ ...เดี๋ยวอดไปเที่ยวโฮสคลับที่ญี่ปุ่น(เกี่ยวมั๊ยเนี่ย 5555+)

วันเสาร์จะไปหาเรย์ ได้เจอกันอีกแล้วนะไอ้แก่ ฮ่าๆ ต้องรีบโบ๊ะหน้าให้ขาวผ่อง

เรย์จะพาไปเปิดตัวกับญาติๆ ก๊ากกกก

เรย์ๆ...เค้ามีอะไรจะบอก

完全僕は君に首つたけさ

僕は君にとつてたった一つだけの

(เป็นอะไรมากมั๊ยกับประโยคนี้ ฮ่าๆ)

เมทจะ...โคอิชี่โยะ!!!

น้ำดูปกแล้วเม้นด้วยนะ  ส่วนสันปก รอตัวทานุกิอยู่งิ ส่งมาด้วย นะเฟ้ย

ถ้าไม่ชอบอันนี้จะได้ใช้อันเก่านะ

เราไม่มีตังค์ในโทสับอ่ะ - -*

บัตรเติมเงินก็หมด -*-

คนที่เข้ามา ไม่ต้องเม้นก็ได้นะคะ เราแค่เอาปกฟิกให้น้ำดูเฉยๆ  เด๋วจะงงกัน ^^"

Because of you

ชอบแบบมีน้ำตาหรือไม่มีน้ำตาอ่ะ

 ปกหลัง

vol.1

vol.2

ปล.อัพด้วยความยากลำบาก เนตอืดมาก - -*

แง่งๆ

เรย์..เค้าตัดผมแล้ว...สาบานว่าตัดแล้ว-*-

จะเอาแบบเมะในเมซเซนเจอร์ แต่มันไม่เห็นจะเหมือนเลย - -*

เห็นหน้าปกฟิกแล้วมีกำลังใจขึ้นเยอะ ตอนนี้ก็เลยไฟแรง ว่างเป็นแต่งอยู่ตลอดเวลา

ใกล้รวมเล่มแล้ว อ๊ากกก อยากเห็นหนังสือของตัวเองเร็วๆจัง

ก็เท่ากับตอนนี้เรามีหนังสือของตัวเอง 4 เล่มแล้ว

Brother – Yakuza - Love sexual – Badcoz

กำลังจะมี EroMantic อีก 2 เล่ม

ส่วนBecause เหลืออีก 5 ตอนจบแล้วก็จะได้รวมเล่มอีก

ถึงคนอ่านจะไม่ได้มากมาย แต่ก็มีความสุขชะมัด T^T

เวลาที่คนไม่ได้เรื่องไม่ได้ราวสามารถทำอะไรออกมาเป็นชิ้นเป็นอันเนี่ย....ภูมิใจจังเลยน๊า

พ่อเองก็ภูมิใจด้วยเหมือนกัน ถึงจะไม่ได้แสดงออกก็เถอะ

เอาล่ะ....พยายามต่อไป

เดือนหน้าจะไปทำพาสปอตร์ เดือนกันยาขอวีซ่า หลังจากนั้นก็มานั่งลุ้นกันตัวกิ่ว

เมืองไทยน่าอยู่ก็จริง..แต่ตอนนี้ไม่อยากอยู่แล้วล่ะ

ถ้าวีซ่าผ่านแล้วไม่มีปัญหาอะไร.....จะไม่กลับมาไทยแล้วล่ะ

แต่ถ้าวีซ่าไม่ผ่านก็ไม่เป็นไร..เข้าใจว่าชีวิตจริงมันไม่ได้หวานชื่นรื่มรมณ์เหมือนนิยาย

ถึงญาติผมจะเป็นคนญี่ปุ่นแถมยังใช้สัญชาติญี่ปุ่นแต่ก็ยังอดหวั่นใจไม่ได้

ประเทศญี่ปุ่นเนี่ย...หินสุดแล้วกับการไปชีวิตอยู่ในประเทศเค้า ไม่นับค่าครองชีพที่แพงหูฉี่

หนีไม่พ้นปัญหาการขอวีซ่ายากยิ่งโดยเฉพาะผู้หญิงไทย(ถึงผมจะไม่เหมือนหญิงแล้วก็เหอะ-*-)

ผู้หญิงไทยรุ่นก่อนๆ...ไปทำงามหน้าไว้ในประเทศเค้าเยอะ ความซวยจึงตกมาสู่คนรุ่นหลัง-*-

แต่ก็เอาเถอะ

ถ้าเกิดว่าไปไม่ได้... วีซ่าไม่ผ่าน...บลาๆที่อาจจะทำให้อดไปและไม่ได้ไปใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่นั่น

อาจจะต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่กว่าจะได้อยู่ด้วยกันแต่ก็ต้องอดทนรอต่อไป..แล้วก็ต้องทนให้ได้ด้วย

ถึงอาจจะต้องยืดระยะเวลาที่จะได้อยู่ด้วยกันออกไปอีก...แต่ก็รอได้ใช่มั๊ยล่ะ...

ยังไงก็ต้องได้อยู่ด้วยกัน...จะช้าจะเร็วก็เท่านั้นเอง

เดือนที่แล้วปล่อยเนื้อปล่อยตัวมากๆ วันๆเอาแต่นั่งหัวฟูอยู่หน้าคอม

เวลาเหนื่อยมากๆก็กระโดดลงเตียงนอนน้ำท่าไม่เคยได้อาบ-*-

จากไอ้หน้าที่ไม่เค้ยยไม่เคยเป็นสิวตอนนี้มันผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด(จากความโสมม)

ดังนั้นช่วงนี้ไม่ได้ยุ่งอะไรเท่าไหร่ก็เลยหันมาใส่ใจตัวเองมากขึ้น

ตอนนี้สิวหายล่ะ เหลือแต่รอยแผลเป็นทิ้งไว้ให้จดจำ

กำลังพยายามหาครีมโบ๊ะให้มันหายไปอยู่

ไม่ได้ห่วงลุค...แต่ช่วงที่ผ่านมาหักโหมจนโทรมทั้งใบหน้าและร่างกาย

นานๆทีผ่อนคลายด้วยการหันมาใส่ใจตัวเองบ้างก็ดีเหมือนกัน

จะให้หน้าเกรอะกรังไม่ได้ ...เดี๋ยวอดไปเที่ยวโฮสคลับที่ญี่ปุ่น(เกี่ยวมั๊ยเนี่ย 5555+)

วันเสาร์จะไปหาเรย์ ได้เจอกันอีกแล้วนะไอ้แก่ ฮ่าๆ ต้องรีบโบ๊ะหน้าให้ขาวผ่อง

เรย์จะพาไปเปิดตัวกับญาติๆ ก๊ากกกก

เรย์ๆ...เค้ามีอะไรจะบอก

完全僕は君に首つたけさ

僕は君にとつてたった一つだけの

(เป็นอะไรมากมั๊ยกับประโยคนี้ ฮ่าๆ)

เมทจะ...โคอิชี่โยะ!!!

น้ำดูปกแล้วเม้นด้วยนะ  ส่วนสันปก รอตัวทานุกิอยู่งิ ส่งมาด้วย นะเฟ้ย

ถ้าไม่ชอบอันนี้จะได้ใช้อันเก่านะ

เราไม่มีตังค์ในโทสับอ่ะ - -*

บัตรเติมเงินก็หมด -*-

คนที่เข้ามา ไม่ต้องเม้นก็ได้นะคะ เราแค่เอาปกฟิกให้น้ำดูเฉยๆ  เด๋วจะงงกัน ^^"

Because of you

ชอบแบบมีน้ำตาหรือไม่มีน้ำตาอ่ะ

 ปกหลัง

vol.1

vol.2

ปล.อัพด้วยความยากลำบาก เนตอืดมาก - -*

แง่งๆ

HAPPY♡幸せ

ให้รูปภาพสื่อความหมาย วะ ฮะ ฮะ ฮ่า!!!!! (คือขี้เกียดอัพ - -*)ลงแต่รูปล่ะกัน หุหุ

 ปอกะลอ เด็กและเยาวชนมิควรเอาเยี่ยงอย่าง = =a

ปิดท้าย.........

.................

..............................

...........................................

กรูทำไปได้ยังง๊าย!!!

Y-Y

♡

<<<สมัยยังเป็นคน ลงลบล้างกะอีข้างบนหน่อยนึง - -*>>>

(บ้าได้เพราะมีความสุข คริคริ ^[]^)

Photo on Webcam

Up by Namu --_--" 

เรย์..เค้าตัดผมแล้ว...สาบานว่าตัดแล้ว-*-

จะเอาแบบเมะในเมซเซนเจอร์ แต่มันไม่เห็นจะเหมือนเลย - -*

เห็นหน้าปกฟิกแล้วมีกำลังใจขึ้นเยอะ ตอนนี้ก็เลยไฟแรง ว่างเป็นแต่งอยู่ตลอดเวลา

ใกล้รวมเล่มแล้ว อ๊ากกก อยากเห็นหนังสือของตัวเองเร็วๆจัง

ก็เท่ากับตอนนี้เรามีหนังสือของตัวเอง 4 เล่มแล้ว

Brother – Yakuza - Love sexual – Badcoz

กำลังจะมี EroMantic อีก 2 เล่ม

ส่วนBecause เหลืออีก 5 ตอนจบแล้วก็จะได้รวมเล่มอีก

ถึงคนอ่านจะไม่ได้มากมาย แต่ก็มีความสุขชะมัด T^T

เวลาที่คนไม่ได้เรื่องไม่ได้ราวสามารถทำอะไรออกมาเป็นชิ้นเป็นอันเนี่ย....ภูมิใจจังเลยน๊า

พ่อเองก็ภูมิใจด้วยเหมือนกัน ถึงจะไม่ได้แสดงออกก็เถอะ

เอาล่ะ....พยายามต่อไป

เดือนหน้าจะไปทำพาสปอตร์ เดือนกันยาขอวีซ่า หลังจากนั้นก็มานั่งลุ้นกันตัวกิ่ว

เมืองไทยน่าอยู่ก็จริง..แต่ตอนนี้ไม่อยากอยู่แล้วล่ะ

ถ้าวีซ่าผ่านแล้วไม่มีปัญหาอะไร.....จะไม่กลับมาไทยแล้วล่ะ

แต่ถ้าวีซ่าไม่ผ่านก็ไม่เป็นไร..เข้าใจว่าชีวิตจริงมันไม่ได้หวานชื่นรื่มรมณ์เหมือนนิยาย

ถึงญาติผมจะเป็นคนญี่ปุ่นแถมยังใช้สัญชาติญี่ปุ่นแต่ก็ยังอดหวั่นใจไม่ได้

ประเทศญี่ปุ่นเนี่ย...หินสุดแล้วกับการไปชีวิตอยู่ในประเทศเค้า ไม่นับค่าครองชีพที่แพงหูฉี่

หนีไม่พ้นปัญหาการขอวีซ่ายากยิ่งโดยเฉพาะผู้หญิงไทย(ถึงผมจะไม่เหมือนหญิงแล้วก็เหอะ-*-)

ผู้หญิงไทยรุ่นก่อนๆ...ไปทำงามหน้าไว้ในประเทศเค้าเยอะ ความซวยจึงตกมาสู่คนรุ่นหลัง-*-

แต่ก็เอาเถอะ

ถ้าเกิดว่าไปไม่ได้... วีซ่าไม่ผ่าน...บลาๆที่อาจจะทำให้อดไปและไม่ได้ไปใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่นั่น

อาจจะต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่กว่าจะได้อยู่ด้วยกันแต่ก็ต้องอดทนรอต่อไป..แล้วก็ต้องทนให้ได้ด้วย

ถึงอาจจะต้องยืดระยะเวลาที่จะได้อยู่ด้วยกันออกไปอีก...แต่ก็รอได้ใช่มั๊ยล่ะ...

ยังไงก็ต้องได้อยู่ด้วยกัน...จะช้าจะเร็วก็เท่านั้นเอง

เดือนที่แล้วปล่อยเนื้อปล่อยตัวมากๆ วันๆเอาแต่นั่งหัวฟูอยู่หน้าคอม

เวลาเหนื่อยมากๆก็กระโดดลงเตียงนอนน้ำท่าไม่เคยได้อาบ-*-

จากไอ้หน้าที่ไม่เค้ยยไม่เคยเป็นสิวตอนนี้มันผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด(จากความโสมม)

ดังนั้นช่วงนี้ไม่ได้ยุ่งอะไรเท่าไหร่ก็เลยหันมาใส่ใจตัวเองมากขึ้น

ตอนนี้สิวหายล่ะ เหลือแต่รอยแผลเป็นทิ้งไว้ให้จดจำ

กำลังพยายามหาครีมโบ๊ะให้มันหายไปอยู่

ไม่ได้ห่วงลุค...แต่ช่วงที่ผ่านมาหักโหมจนโทรมทั้งใบหน้าและร่างกาย

นานๆทีผ่อนคลายด้วยการหันมาใส่ใจตัวเองบ้างก็ดีเหมือนกัน

จะให้หน้าเกรอะกรังไม่ได้ ...เดี๋ยวอดไปเที่ยวโฮสคลับที่ญี่ปุ่น(เกี่ยวมั๊ยเนี่ย 5555+)

วันเสาร์จะไปหาเรย์ ได้เจอกันอีกแล้วนะไอ้แก่ ฮ่าๆ ต้องรีบโบ๊ะหน้าให้ขาวผ่อง

เรย์จะพาไปเปิดตัวกับญาติๆ ก๊ากกกก

เรย์ๆ...เค้ามีอะไรจะบอก

完全僕は君に首つたけさ

僕は君にとつてたった一つだけの

(เป็นอะไรมากมั๊ยกับประโยคนี้ ฮ่าๆ)

เมทจะ...โคอิชี่โยะ!!!

น้ำดูปกแล้วเม้นด้วยนะ  ส่วนสันปก รอตัวทานุกิอยู่งิ ส่งมาด้วย นะเฟ้ย

ถ้าไม่ชอบอันนี้จะได้ใช้อันเก่านะ

เราไม่มีตังค์ในโทสับอ่ะ - -*

บัตรเติมเงินก็หมด -*-

คนที่เข้ามา ไม่ต้องเม้นก็ได้นะคะ เราแค่เอาปกฟิกให้น้ำดูเฉยๆ  เด๋วจะงงกัน ^^"

Because of you

ชอบแบบมีน้ำตาหรือไม่มีน้ำตาอ่ะ

 ปกหลัง

vol.1

vol.2

ปล.อัพด้วยความยากลำบาก เนตอืดมาก - -*

แง่งๆ

HAPPY♡幸せ

ให้รูปภาพสื่อความหมาย วะ ฮะ ฮะ ฮ่า!!!!! (คือขี้เกียดอัพ - -*)ลงแต่รูปล่ะกัน หุหุ

 ปอกะลอ เด็กและเยาวชนมิควรเอาเยี่ยงอย่าง = =a

ปิดท้าย.........

.................

..............................

...........................................

กรูทำไปได้ยังง๊าย!!!

Y-Y

♡

<<<สมัยยังเป็นคน ลงลบล้างกะอีข้างบนหน่อยนึง - -*>>>

(บ้าได้เพราะมีความสุข คริคริ ^[]^)

Photo on Webcam

Up by Namu --_--" 

เปลี่ยนเพลงเรย์จะด่ามั๊ย ตอนแรกเซิทหาของจินตหราล่ะ แต่มันไม่ขึ้น อดเลย 5555555 ตอนแรกจะเอาเทลมีแหล่ะ กลัวตัวเองลุกเต้นตามแล้วเรย์รับไม่ได้5555+  เอาเพลงอีแหนมกะละมังแล้วกัน - -/*

ตอนนี้กำลังมีความสุขเพราะผมกับเรย์มีความหวังที่จะได้อยู่ด้วยกัน อีกเจ็ดเดือนต่อจากนี้คงกระจ่าง....แต่ถึงกระนั้น....

 ถ้าอ้ายอีตัวไหนเข้ามาสร้างความร้าวฉานมาสร้างความวุ่นวายให้กรูเหมือนอย่างที่เคย ขอเตือนเลยว่าคราวนี้กรูเล่นมึงตายแน่...เคยบอกแล้วว่าต่างคนต่างอยู่แต่ถ้าจะลองดีก็เอา....กรูจะเอามึงให้อับอายชนิดไม่มีที่ว่างบนโลกไซเบอร์ไว้ให้ซุกหนังหน้า....เตือนแล้วถ้ายังไม่ฟังก็คอยดูคนอย่างกรูแล้วกัน......จำคำกรูไว้!!!!

ฝากถึงซัมวันซึ่งผมก็ไม่รู้ว่ากำลังคิดจะทำอะไร...ขอให้เป็นแค่เรื่องผิดพลาดก็แล้วกัน...ก็นะคับ..แต่ก็มิได้นำพา...ง่ะ - -*

มาว่าด้วยเรื่องมีสาระไม่รกสมองกันดีกว่า -*-!!!

เอารูปเมื่อตอนป่วยหนักๆมาลงให้ดู ตอนนั้นต้องกินยามื้อนึงเป็นสิบๆเม็ด กินยาจนหน้าบวมไปหมด เอามาดูตอนนี้แล้วน่ากลัว..นี่กรูรึเนี่ย- -* จำได้ว่าเรย์เป็นห่วงมากๆๆๆ เพราะไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้วผมก็ต้องอยู่บ้านคนเดียวไม่มีใครดูแลเลยซักคน เวลาพูดเรื่องป่วยๆตายๆเนี่ยเรย์มันจะไม่ชอบ ก็แหงล่ะ ไม่มีใครอยากให้คนที่รักตายจากไปหรอก ผมเองก็ไม่อยากให้เรย์ตาย เรย์เองก็ไม่อยากให้ผมตาย ไม่ค่อยมีใครรู้หรอกแต่ผมป่วยบ่อยมาก เป็นสารพัดโรคแล้วที่สำคัญตัวผมเหลืองมาก ดูรูปไม่รู้หรอกมันแต่งสีได้ แต่ตัวจริงเหลืองมากเลย ก็ไม่รู้เป็นเพราะอะไรเหมือนกัน - -*  ซึ่งเรื่องของเรื่องที่อยากจะพูดก็คือก็คือ.....แท่นแทนแท่นแท๊น......

1 Liter of tear หนังดีที่ผมโคตะระจะภูมิใจเสนอ นักแสดงเล่นได้ดีแบบโคดพ่อโคดแม่ที่สำคัญนางเอกน่าตาน่ารักมากๆเลยอ่ะ ที่ช่องไอทีวีเก่าตอนสองทุ่มครึ่ง ใครไม่มีไรทำช่วงนั้นลองกดไปดูนะคับ เป็นหนังที่ดีมากๆเลยล่ะคับ(ดีเพราะมีนิชิกิโดเรียว ก๊ากก) ไม่เกี่ยวนะ- -* เรื่องเค้าดีจริงๆ เอามาจากเรื่องจริงด้วยล่ะ มันไม่ใช่รักน้ำเน่าตายบนหลังพระเอกอย่างหนังเกาหลีหรอกคับ เป็นหนังชีวิตที่ให้กำลังใจในการมีชีวิตอยู่..แค่คิดว่าคนในเรื่องคือคนที่มีชีวิตอยู่แบบนั้นจริงๆก็น้ำตาล่วงเพลาะๆ - -*

สำหรับคนที่เอะอะชั้นก็จะเป็นจะตาย ไอ้นู่นไอ้นี่มันหนักหนาสาหัสเกินกว่าสองบ่าบอบบางของชั้นจะแบกรับเอาไว้ไหว...ลองไปเบิ่งดูนะคับ…

แล้วจะได้รู้ว่าไอ้เรื่องที่คุณจะตายน่ะ...มันขี้ประติ๋วซะเหลือเกิน

เห็นน้องๆบางคนอายุยังขึ้นเลขสิบกว่ากันมาไม่เท่าไหร่ บ่นเหมือนจะขาดใจตาย ชั้นขาดเธอไม่ได้ ตอนเช้าเจอกันกลับบ้านแล้วมันก็เหมือนจะเป็นจะตายเพียงไม่ได้เห็นหน้าเธอศูนย์จุดสามสองวินาที.... เข้าใจครับว่าเพราะรักจึงคิดถึงเพราะห่างกันถึงทรมาน...เรื่องแบบนั้นน่ะผมก็เป็น...ไม่สิ ใครๆเค้าก็เป็น....แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นอนาคตยังอีกยาวไกล ยังต้องเติบโตกันไปอีกเยอะ อย่าพึ่งจะเป็นจะตายเพราะปอปปี้เลิฟวัยเรียนเลยครับ...รักใครรักไปแต่หัดเผื่อใจเอาไว้บ้าง ถ้าจริงจังเกินไปคนที่เจียนตายน่ะมันคือเรา- -* คนเรามักคิดว่าความเจ็บปวดที่ตัวเองได้เจอมันทรมานที่สุด นั่นเพราะเราไม่เคยได้รับรู้ถึงความเจ็บปวดของคนอื่นที่เค้ามี...ทำไมไม่คิดว่าอย่างน้อยคู่เราก็ดีกว่าบางคนที่เค้าต้องตายจากกันไปข้างนึง????

ไอ้พวกบ่นเจ็บปวดนี้แหล่ะตัวดี ตอนเลิกล่ะเจ็บเจียนตายอีกสองวันอัพไดชั้นได้คนใหม่มาเป็นแฟนอีกแล้ว...เรื่องราวพรรค์นี้หาอ่านได้บ่อยในไดเด็กสตอรี่ไทย(บางคน)นี่ล่ะคับ เห็นมาหลายรายแล้ว ยังนั่งบ่นๆกับเรย์อยู่เลยว่า “เดี๋ยวคอยดูนะ ไม่เกินเดือนไอ้คนที่อัพว่าชั้นกำลังใจสลายเพราะเธอทิ้งไปจะต้องมีแฟนใหม่”...แล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ..แหม่..ที่หวยล่ะไม่แม่นอย่างนี้-*-

บางทีเวลาเรย์ร้องไห้คิดถึงก็จะดุๆใส่ว่าจะร้องไห้ทำไม เดี๋ยวก็ได้อยู่ด้วยกัน..ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าไอ้เดี๋ยวที่ว่ามันจะเป็นตอนไหนก็แล้วแต่เถอะนะ....อะไรมันก็ไม่แน่ไม่นอนแต่ถ้ามีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ว่าใครก็สามารถที่จะเปลี่ยนอนาคตได้ ดังนั้นถ้ามีชีวิตอยู่ก็จงมีความหวังต่อไปแล้วจะกลัวอะไร...นอกซะจากว่าพรุ่งนี้โลกจะแตกหรือคุณป่วยเป็นโรคร้ายมะเร็งในสมองรักษาไม่หายอะไรเธือกนั้น ห้วย ยิ่งอัพยิ่งยั้ว!!!

สรุปว่าอย่าจะเป็นจะตายเลยครับถ้าคนที่คุณรักยังไม่ได้ล้มหายตายจากไปไหน...ถึงตอนนี้จะไม่ได้อยู่กันแต่ถ้าดำเนินชีวิตไปด้วยความหวังอย่างน้อยนั่นมันก็น่าจะมีคุณค่ามากกว่าไม่ใช่หรอ ดีกว่ามานั่งบ่นทรมานเจียนตายกระอักเลือดแทบทนไม่ไหวอะไรแบบนั้นนะผมว่า.....เป็นกำลังใจให้คู่รักที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันครับ...ชีวิตดำรงอยู่ได้ด้วยความหวัง ซักวันต้องมีวันที่เราจะได้มีความสุข..ถึงแม้อาจจะไม่มีวันนั้น แต่อย่างน้อยก็ได้พยายามแล้วใช่ม๊า...จะได้ไม่รู้สึกทีหลังว่าเสียดายเวลาที่ผ่านพ้นไปที่ตอนนั้นไม่ได้ทำไงล่ะ....

อัพอะไรของกรูเนี่ย -*-????

สงสัยพักนี้แต่งฟิกอินจัดใกล้รวมเล่มเข้าไปทุกทีๆแต่ยังแต่งไม่เสร็จเลย...พอกันทีฟิกเคลียดชั้นเกลียดแก..โฮๆๆ เด็กฟิกคนไหนหลงเข้ามาอ่าน จะรวมเล่มประมาณเดือนหน้า(อย่างช้า)พร้อมเปิดจองเลยนะครับ (เสียค่าโฆษณามั๊ยจ๊ะที่รัก ฮ่าๆๆ) อ่ะนะคับ....ก็ว่ากันไปตามภาษาคนแก่ - -*

พักนี้ไม่มีรูปถ่ายบ้าๆบอๆลงไดเลย ไว้รอเรย์มาก่อนค่อยหาอะไรประหลาดๆทำ ฮ่าๆๆ พรุ่งนี้เรย์มาหา เป็นห่วงเหมือนกันเดินทางช่วงนี้มีแต่ฝนกับฝน สำนึกที่ว่าการคมนาคมนอกตัวเมืองอันตรายยังไม่สามารถสะบัดออกไปจากหัวได้เลยจริงๆผับผ่า...เดินทางระวังตัวด้วยน๊าที่รัก...

รอเวลาที่จะได้เจอกันอย่างใจจดใจจ่อ..นี่สิถึงเรียกว่าดำรงชีวิตอยู่ไปอย่างมีความหวัง  - -*

ปอกะลอ.. ตอนนี้เค้าอยากได้แผ่นยูกิที่คาเมะเล่นจังเลย....ไปหาที่ไหนดีฟ่ะ - -*

ไม่สะสมคอมเม้นชิงโล่ห์เจ้าค่ะ...ดังนั้นมิต้องมาเม้นมั่วนะเจ้าค่ะ.....รำคาญลูกตาเจ้าค่ะ- -* (นางทาสจบแล้ว อีคุณพี่สาลี่ตายไม่สะใจ.....ว้าเว้อ.... - -*)

เรย์ๆ....แอ๊บแบ๊วๆ แอ๊บแบ๊วแปลว่าอะไร わかりますか